Bakü’den Gence’ye, Gence’den Tiflis’e

Hazar bir piyale,
Ay yüzer şarapta,
Seni ilk görmüşüm
Böyle bir akşamda.

Tar dile gelince
Sen beni tanıdın,
Bin kişi içinde
Bir bana baktın.

Gence bağlarında
Bir yaz bizim oldu,
Nar çiçek dökünce
Andımız and oldu.

Bir gece yel döndü,
Gemi seni aldı,
Taş üstünde çırağın
Gözümde kor kaldı.

Gencem kana battı,
Yol düştü gurbete,
Senin bir çırağın
Dayandırdı hasrete.

Kars’ın kış gecesi
Adını çalardım,
Her telin sesinde
Sesini duyardım.

Bakü’den Gence’ye,
Gence’den Tiflis’e,
Her şehir bir hicran,
Döner gam meclisine.

Gülbanu, Gülbanu,
Sesim ulaşır mı?
Denizleri aştın,
Sahilde kaldı ses.

Üsküdar akşamı
Bir haber geç ulaştı:
“Gül göçtü deryadan,
Özge bağda açtı.”

Tar sustu o akşam,
Dert sindi geceye,
Adın seda verdi
Bakü’den Gence’ye.

Ferid ne gül gördü,
Ne döndü Vatana,
Adın seda verdi
Bakü’den Gence’ye.