Gönlümün bahçesinde açılıverdi bahar

Gönlümün bahçesinde açılıverdi bahar.
Bir eski hatırayı uyandırıverdi bahar

Gözlerin değdi yine akşamın ince yerine
Sessizce içimizi dolandırıverdi bahar

Ne güldür ne de bülbül söyledi derdimi hep
Kalbimin kuytusunda inleyiverdi bahar

Bir sevda rüzgârıyla savrulup gittim yine
Aklıma bin cefâyı konduruverdi bahar

Saçların gölgesinde ay ışığı titredi
Geceyi ince ince dokuyuverdi bahar

Geçse de gül zamanı kalır gönülde izi
Bir tatlı hüznü bize bırakıp gitti bahar

Adını her nefeste sakladım ben içimde
Bir ömür suskunluğu konuşturuverdi bahar